بـقـیـع

در جنگ جهانی اول (۱۹۱۶م) هنگامی که عده ای از سربازان انگلیسی در چند کیلومتری بیت المقدس مشغول سنگرگیری و حمله بودند٬ در دهکده کوچکی به نام «اونتره» یک لوح نقره ای پیدا کردند که حاشیه اش به جواهرات گرانبها مرصع و در وسطش خطوطی به حروف طلایی نگارش یافته بود٬چون آن را نزد فرمانده خود «میجر-ای-ان-گریندل» بردند٬هر چه کوشید نتوانست از آن چیزی بفهمد٬ولی به اینکه این لوح قدیمی است پی برد.بالاخره این لوح با چند واسطه از میجر گریندل به دست سرپرست ارتش بریتانیا «لیفتونانت» و «گلدستون» رسید.و این دو نفر لوح را به باستان شناسان سپردند. پس از خاتمه جنگ(۱۹۱۸م) کمیته ای متشکل از اساتید خط شناس از بریتانی٬امریکا٬فرانسه٬آلمان و دیگر کشورهای اروپایی تشکیل شد.

پس از چند ماه بررسی در ۳ ژویه ۱۹۲۰ معلوم شد که این لوح مقدسی است به نام «لوح سلیمانی» و سخنانی از حضرت سلیمان را در بر دارد که به الفاظ عبرانی قدیم نگشاته شده است٬ که این تصویر

نوشته آن لوح است.

 ترجمه لوح سلیمانی:

                                                   الله

                                     احمد                                    ایلی

                                                          باهتول

                                   حاسن                                  حاسین

یـاه احـمـد! مـقـذا = ای احمد به فریادم رس.

یـاه ایـلـی انـصـطاه= یا علی مرا مددی فرمای

یاه باهتول اکاشئی= ای بتول نظر مرحمت فرما

یاه حاسن اضو مظع= ای حسن کرم فرمای.

یاه حـاسـیـن بـارفـو= یا حسین خوشی بخش

امو سلیمان صوه عئخب زالهلاد اقتا= این سلیمان اکنون به این پنج بزرگوار استغاثه  میکند

بذات الله کم ایلی= و علی{ابن ابیطالب} قدرة الله است.

چون این خبر به اسقف اعظم انگلستان (LORD BISHOP) رسید فرمان محرمانه ای به گروه باستان شناسان نوشت که خلاصه اش این است:

اگر این لوح در موزه گذاشته شود و در دید مردم قرار گیرد٬ اساس مسیحیت متزلزل خواهد شد. و سرانجام خود مسیحیان جنازه مسیحیت را بر دوش بلند نموده و در قبر فراموشی دفن خواهند کرد.لذا بهتر آن است که لوح مذکور در رازخانه کلیسای انگلستان گذارده شود. و جز اسقف و آشنایان مطمئن٬کسی آن را نبیند.

منبع:کتاب Wonderful stories of Islam چاپ لندن.صفحه ۲۴۹