بـقـیـع

روایات شیعه و دیگر فرق اسلام بر این نکته همداستان است که شهادت

امام حسین (ع) در روز دهم محرم الحرام سال ۶۱ هجری قمری٬ صرفا یک

حادثه معمولی در تاریخ اسلام یا تاریخ بشری نبود٬ بلکه مطابق روایات

اسلامی این حادثه دردناک به عالم تکوین پیوند خورده است و زمین و

آسمان و حور و ساکنان بهشت بر این حادثه اندوهگین شدند و پیامبران از

حضرت آدم ابوالبشر (ع) تا پیامبر خاتم (ص) همگی در این واقعه به اظهار

همدردی پرداختند و سالها پیش از وقوع این حادثه جانسوز هرگاه نزد آنان از

امام حسین (ع) یاد شده٬ یا از سرزمین کربلا گذشته اند٬ برای آن حضرت

اشک ریختنه اند.

                    در زیر به برخی از شواهد این مطلب اشاره می کنم:

امام صادق (ع) خطاب به جد بزرگوارشان امام حسین (ع)

عرضه میدارند: «و ضمن الله الارض و من علیها دمک و ثارک» --- و

خدای متعال مسئولیت خون و خون خواهی تو را بر دوش زمین و

زمینیان نهاده است.

حضرت ابراهیم (ع) هنگامی که از سرزمین کربلا می گذشت٬ از

اسب به زمین افتاد و خون از سر مبارکش جاری شد٬عرض

کرد:خدایا آیا از من خطایی سر زده است که این سزای آن باشد؟

ندا آمد که ای ابراهیم از تو خطایی سر نزده بلکه بر روی این زمین

خون فرزند پیامبر خاتم ریخته خواهد شد٬ و من خواستم که تو هم با

خون خود در او را یاری کنی

حضرت بقیةالله الاعظم(روحی لتراب مقدمه فداء) خطاب به جد

بزرگوارشان عرضه میدارند: «و لطمت علیک الحور العین» --- در

مصیبت تو حوران بهشتی لطمه به صورت و سینه می زدند.

در حدیث آمده:نخستین کسی که در مدینه برای شهادت امام

حسین (ع)صدا به گریه و زاری بلند کرد «ام سلمه» همسر با وفای

پیامبر اسلام (ص) بود٬آن حضرت شیشه ای محتوی مقداری خاک

به او دادند و فرمودند: جبرئیل یه من خبر داد و گفت:هرگاه از این

خاک خون جوشید بدان که حسین کشته شده است.ام سلمه این

خاک را نگاه داشت و پیش از شهادت ابا عبدالله (ع) هر ساعت بدان

مینگریست.هنگامی که دید از آن خاک ٬خون جوشید٬ فریاد زد:

واحسیناه٬وا ابن رسول الله....تمام زنان با شنیدن صدای او به گریه

و زاری پرداختند و مدینه از بانگ گریه و ناله پر شد.

در برخی روایات تصریح شده که در روز عاشورا آسمان خون

گریست. برای مثال حضرت زینب(س) در روز عاشورا به مردم

فرمودند:«او عجبتم ان مطرت السماء دما» --- آیا از اینکه آسمان

خون گریسته است شگفت زده شده اید؟

در کتب اهل سنت آمدهروایت کرده اند: هنگامی که حسین بن

علی (علیهم السلام) به شهادت رسید آسمان تیره و تار شد و

ستاره ها در روز مشاهده شدند و من ستاره جوزا را هنگام عصر

مشاهده کردم.همچنین در آن روز خاک سرخ از آسمان بر زمین

پاشیده شد.

مورخان آورده اند که در این روز در بیت المقدس هر سنگ را که

پشت و رو می کردند٬ زیر آن خون تازه می دیدند و پدیده خورشید

گرفتگی تا سه روز ادامه یافت.

زید بن عمر کندی به نقل از ام حیان: وقتی امام حسین (ع) به

شهادت رسید تا سه روز خورشید گرفته بود و هر کس روغن به

چهره اش می مالید٬ به جای آنکه خنک شوند می سوخت و هر

سنگ را که در بیت المقدس جابه جا میکردند٬زیر آن خون تازه

میدیدند.

البته از این قبیل حوادث در فراسوی مرزهای اسلامی هم یعنی اروپا اتفاق

افتاده است

در صفحه ۳۸ کتاب وقایع دوران انگلو ساکسون که در ۱۹۹۶میلادی در

انگلستان به چاپ رسیده و ۲ سال بعد در امریکا هم توسط یکی از

دانشگاهها تجدید چاپ شد....چنین آمده است:

685Here in Britain there was Bloody Rain,and milk and butter were turned to BLOOD  

                                         ترجمه عبارت فوق:

در سال ۶۸۵ میلادی این جا در بریتانیا آسمان خون بارید و هر جا

شیر یا کره خوراکی بود تبدیل به خون شد یا رنگ آن سرخ گردید.

اگر زمان یاد شده (۶۸۵م)را به سال قمری تبدیل کنیم٬ این زمان با سال ۶۱

هجری قمری مطابق خواهد بود٬ یعنی همان سالی که سید و سالار

شهیدان و آزادگان حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام به همراه اصحاب

و خاندانش به شهادت رسیدند.

             الا لعنةالله علی امة قتلت ابن بنت نبیها