بـقـیـع

یکی از اشکالاتی که اهل تسنن و بی اطلاعان از تاریخ بر شیعه وارد میکنند این است که پیدایش شیعه در زمان حیات حضرت رسول الله (ص)نبوده بلکه ٬ عده ای از یهودیان که به ظاهر ایمان آورده بودند٬بانی و مؤسس شیعه و تشیع هستند.آنها(اهل سنت) بر این عقیده هستند که چون دین اسلام از استدلال ومنطق قوی بر خوردار بود٬ و تحریف نشده بود عده ای از دشمنان اسلام به ظاهر مسلمان شده و در پناه اسلام آوردنشان بتوانند ریشه اسلام را بزنند!!در این میان از عبد الله سباء صنعائی٬کعب الاحبار و وهب ابن منبه وعده ای دیگر نام می برند و قائل هستند که این افراد در اثر اینکه خلیفه وقت٬ عثمان بن عفان به مخالفت با آنها بر خواست از شبه جزیره متواری شدند و به سرزمین مصر رسیدند و عده ای را در آنجا فریب داده وبه کیش خود خوانده اند!حزبی و نحله ای را خلق کردندو اسمش را شیعه نهادند و احادیثی در مدح این مکتب جدید التأسیس جعل نمودند که: « پیامبر عظیم الشان (ص) علی را خلیفه خود قرار داده است» در اثر این قیام این حزب جدید! خونهای بسیاری ریخته شد و آخر الامر هم منجر به قتل عثمان بن عفان و نصب علی بن ابیطالب بر خلافت گردید!!جماعتی هم که از عثمان دل خوشی نداشتند٬ گرد علی جمع شدند و از آن زمان بود که این حزب جان تازه یافت البته برای مدتی کمتر از ۵ سال!٬چرا که بعد از ضربت خوردن علی بن ابیطالب در محراب کوفه و بر روی کار آمدن بنی امیه و بنی عباس٬ آل علی و دوستانش در پشت پرده قرار گرفتند و به عبارتی در محاق! و افرادی هم مانند سلمان فارسی٬ ابی ذر غفاری و عمار یاسر شدیدا به نفع علی (ع) کار می کردند و...

.برخی از اهل سنت پا را فراتر گذاشته و شیعه را شعبه ای از یهودیت میدانند نه فرقه ای از اسلام!!!

اما جواب:

جوابی که برای این سؤالات و شبهات که بزرگان شیعه به آن پرداخته اند که برخی از اهل سنت آن را قبول کردند این است که:اگر عبدالله بن سباء یهودی ٬ منافق ملعون که در کتب شیعه و اخبار شیعه او را مذمت بسیار کرده اند و او را در شمار منافقین و ملعونین به حساب آورده اند. چند روزی بنام دوستی علی (ع) که محبوبیت عمومی داشته-به دلیل رفتارهای گاها خلاف سنت و شرع عثمان بن عفان- ظاهر گشته است٬ این رطی به شیعه امامیه ندارد. اگر گرگی در لباس میش ظاهرشود٬ و یا دزدی در لباس روحانیت بر روی منبر رود و صحبت کند٬که زیانهایی هم به مردم و اسلام و شریعت وارد میکند٬ دلیل نمی شود که بگوئیم اسلام واقعی اسلام این دزد عالم نما است٬ و بیاییم اصل علم و روحانیت رازیر سؤال ببریم و تمام اهل علم را دزد خطاب کنیم. بله اگر بخواهیم کلام خوارج ناصبی-که بنا بر عقیده اهل سنت٬هرکس بر۱۰نفر ازصحابه خروج کند(عشره مبشره) که علی یکی از این ده نفر است از دین بیرون است و کافر-و مجعولات روائی را مدرک قرار دهیم٬ شیعه یک فرقه ساختگی است همانند تصوف٬اما اگر از قرآن و روایات صحیحه وارده بخواهیم دلیل بیاوریم٬ یقینا حرف ما ثابت می شود. وجالب است که اگر تمام کتب شیعه را آتش بزنند و محو کنند٬باز هم میتوانیم از روایات  آمده در کتب اهل سنت٬ شیعه را اثبات کرد.

معنی کلمه شیعه چیست؟

شیعه در لغت به معنای پیرو است.

فیروزآبادی از بزرگان اهل سنت در قاموس اللغة در معنای شیعه می نویسد:

«وقد غلب هذا الاسم علی من یتولی علیا (ع) و اهل بیته حتی صاراسما لهم خاصا»

«غالب شده است اسم شیعه بر هر کس که علی و اهل بیتش را دوست بدارد تا انکه شیعه اسم شده برایآنها»

به زعم اهل سنت٬ شیعه در زمان خلافت عثمان بن عفان و توسط عبدالله بن سباء تأسیس نشده و حال اینکه طبق اسناد و روایات مندرج در کتب اهل سنت٬شیعه اصطلاحی برای پیروان علی بن ابیطالب (ع) از زمان خاتم الانبیاء(ص) بوده. و این واژه بر زبان مبارک حضرت رسول(ص) جاری شده٬همان پیغمبری که خداوند متعال در سوره نجم آیه ۳ می فرماید:

« وما ینطق عن الهوی ان هو الا وحی یوحی»

«هرگز به هوای نفس سخن نمی گوید و سخنش چیزی غیر از وحی نیست»

اگر در زمان رسول الله عمار و ابوذر و سلمان کلمه شیعه را به کار میبردند و در لسان مردم مدینه متداول بود و کار غلطی به شمار می آمد یقینا حضرت رسول الله (ص) در مقابل آن عکس العمل نشان میدادند و حال اینکه خود حضرت رسول(ص) این کلمه را به پیروان امیرالمؤمنین (ع) اطلاق فرمودند.

روایات اهل تسنن

روایت اول:

حافظ ابو نعیم اصفهانی احمد بن عبدالله که از بزرگان و معاریف اهل تسنن است-که بزرگان دیگر این فرقه در کتابهای خود از او تعریف و تمجید  مثال زدنی نموده اند- در کتاب معتبر خود «حلیة الاولیاء» روایت می کند: زمانی که حضرت رسول(ص) این آیه شریفه را برای مردم تلاوت فرمودند:

«ان الذین آمنوا و عملوا الصالحات اولئک هم خیر البریه جزاءهم عند ربهم جنات عدن تجری من تحتها الانهار خالدین فیها ابدا رضی الله عنهم و رضوا عنه» (آیه ۶-سوره بینه)

« آنان که ایمان آوردند و نیکوکار شدند٬ بحقیقت بهترین اهل عالم اند٬پاداش آنها نزد خداوند باغهای بهشت است که نهری زیر درختانشان جاریست و در آن بهشت جاودان متنعمند و خدا از آنها خشنود و آنها هم از خدا راضی و خشنودند»

هنگامی که تلاوت آیه تمام شد٬ حضرت خطاب به علی بن ابیطالب(ع) فرمودند:

« یا علی هو انت و شیعتک تاتی٬ انت و شیعتک یوم القیامة راضین مرضیین»

« یا علی مراد از خیر البریه در این آیه تو و شیعیان تو است٬روز قیامت تو و شیعیانت در حالتی که خداوند از شما راضی و شما هم از خدا راضی و خشنود باشید»

روایت دوم:

از عبیدالله بن عبدالله الحسکانی٬ مفسر بزرگ اهل سنت در کتاب  شواهد التنزیل فی قواعد التفصیل از امیرالمؤمنین(ع) روایت میکند که٬حضرت فرمودند:هنگام رحلت رسول الله(ص) ایشان در آغوش من تکیه داده بودند و فرمودند:

یا علی الم تسمع قول الله تعالی: «ان الذین آمنوا و عملو الصالحات اولئک هم خیر البریه....» هم شیعتک و موعدی و موعدکم الحوض٬اذا اجتمعت الامم للحساب٬ تدعون غرا محجلین.

-یا علی آیا نشنیده ای این آیه شریفه را(آیه ۶-سوره بینه)٬ خیرالبریه تو و شیعیانت هستی  و و عدگاه من و شما  کنار حوض کوثر خواهد بود در وقتیکه جمع شوند خلایق برای حساب٬ شما را بخوانند و شما سفید رویان باشید٬ تو و شیعیانت را در آن روز غر محجلیین(پیشوای سفید رویان) خطاب می کنند.

روایت سوم:

جلال الدین سیوطی٬ از علمای اهل تسنن که او را مجدد اهل سنت و جماعت دانسته اند٬ در کتاب در المنثور فی کتاب الله بالمأثور خود از جابر بن عبدالله انصاری از کبار صحابه رسول الله (ص) نقل میکند که:در خدمت رسول الله (ص) بودیم٬علی بن ابیطالب(ع) وارد شد٬حضرت(ص)فرمودند:

«والذی نفسی بیده ان هذا و شیعته لهم الفائزون یوم القیامه٬فنزل ان الذین و آمنوا و عملوا الصالحات اولئک هم خیر البریه» یعنی: قسم به کسیکه جان من در قبضه قدرت اوست این مرد (اشاره به علی بن ابیطالب-ع-) و شیعه او روز قیامت رستگارند٬ و آنگاه ایه مذکور نازل شد.

آخر کلام:

شیعیان از تبار یهودیان نیستند٬ بلکه حضرت رسول این لقب را به پیروان امیرالمؤمنین عطا فرموده....در روایتی از موفق بن احمد٬اخطب الخطباء خوارزم در فصل نوزدهم مناقب مستندا نقل میکند که حضرت رسول (ص) فرمودند:

یا علی٬ مثلک فی امتی مثل المسیح بن مریم---یا علی مثل تو در امت من مثل عیسی بن مریم است که قوم او سه فرقه شدند٬ عده ای مؤمن که حواریون بودند٬ فرقه ای مخالف و معاند که یهودیان بودند و عده ای هم غلاة (غلو کنندگان)٬ کسانی که در مورد او بزرگ نمایی کرده اند و او را پسر خدا نامیدند!وامت من هم درباره تو سه فرقه می شوند: فرقه شیعتک و هم المؤمنین٬ یعنی عده ای شیعیان تو هستند و آنه مؤمنین اند٬ عده ای دشمنان تو هستند که آنها بیعت شکنان و عهد شکنانند٬ و عده ای هم  در باره تو غلو و بزرگ نمائی بی جهت می نمایند. سپس فرمود: فانت یا علی و شیعتک فی الجنه و محبوا شیعتک فی الجنه و عوک و الغالی فیک فی النار---یا علی تو و شیعیانت و دوستان شیعیانت در بهشت خواهید بود و دشمنان و غلو کنندگان درباره تو در آتش جهنم خواهند بود.