عایشه دختر ابوبکر می گوید:
لَم یُنزل الله فینا شیئا من
القرآن (1)
در داستان غار بین مورخین و
مفسرین قرآن کریم اختلافاتی وجود دارد، عده ای معتقدند که همراه حضرت رسول اکرم
(صلی الله علیه وآله) "ابن بکر" (عبدالله بن بکر بن اریقط) راهنما و
دلیل پیامبر بوده و نه ابوبکر ابن ابی قحافه (2)
إِلاَّ تَنصُرُوهُ فَقَدْ
نَصَرَهُ اللّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُواْ ثَانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ
هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ لاَ تَحْزَنْ إِنَّ اللّهَ مَعَنَا
فَأَنزَلَ اللّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَّمْ تَرَوْهَا
وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُواْ السُّفْلَى وَكَلِمَةُ اللّهِ هِيَ
الْعُلْيَا وَاللّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
اگر پيامبر را يارى ندهيد ، يقيناً خدا او را يارى مي دهد ; چنان كه او را يارى داد هنگامي كه كافران از مكه
بيرونش كردند در حالى كه يكى از دو تن بود ، آن زمان هر دو در غار [ ثور نزديك مكه ] بودند ، همان زمانى كه به همراهش گفت : اندوه به خود راه مده خدا با ماست . پس خدا آرامش خود را ]كه حالت طمأنينه قلبى است] بر پيامبر نازل كرد ، و او را با لشكريانى كه شما نديديد ، نيرومند ساخت ، و شعار كافران را پست تر قرار داد ، و شعار خداست كه شعار والاتر و برتر است ; و خدا تواناى شكست ناپذير و حكيم است .(3)
مخالفین اینکه آن کسی که همراه
حضرت رسالت (ص) بوده "ابن بکر" بوده و نه "ابوبکر" و برای
مدعی خود ادله ای را اقامه می کنند
1) جناب ابوبکربن ابی قحافه در
هیچ کجا به این فضیلت اعتراف نکرده است، در حالیکه در روز سقیفه به کمتر از آن
اشاره می کند و همان صحبتهای اعراب قبل از اسلام که ما چون هم عشیره و ...هستیم پس
سزاوار ریاست! (4)
2) برخی از تابعین که منکر
ارتباط داشتن "ابوبکر" با آیه غار بوده اند. مثل ابوجعفر مؤمن طاق (محمد
بن علی بن نعمان،عالم کوفه و از شاگردان امام باقر و امام صادق علیهما السلام) و
معتقد به همراهی ابن بکر (عبدالله بن اریقط بن بکر) با حضرت رسالت صلی الله علیه و
آله بوده. (5)
3) آن قیافه شناس به نام کرز
قافی (کرز بن علقمه خزاعی) جای پای پیامبر صلی الله علیه وآله را دید ولی حرفی از
ابوبکر به میان نیاورد. (6)
4) ابوبکر از مهاجرین مکه بودند
که به اتفاق عمر بن خطاب ودیگر مسلمانان به سمت یثرب (مدینه) هجرت نمودند. (7)
5) نقل کلامی که از عایشه دختر
ابوبکر که در طلیعه نوشته به آن پرداختم
"خداوند در شأن ما آیاتی از
قرآن نازل نکرده است" (8)
هنگامی که جناب عایشه در جمع
انبوه صحابی به همراه عبدالرحمن بن ابی بکر (برادر خود که در زمان هجرت از کفار
بود)(9) و مروان بن حکم این
جمله را بیان می کند که در حق ما آیه ای در قرآن نیامده که با سکوت برادرش و مروان
و همچنین خیل اهل مدینه دلیل بر چه معنائی است؟
عایشه کسی است که اگر پدرش همراه
حضرت رسول صلی الله علیه و آله حضور داشت یقینا بیان می نمود کما اینکه دو ادعای
بسیار عجیب از وی در کتب صحیح اهل سنت موجود است
آيه رضاع كبير
(يعنى زنى جهت محرم شدن، پسر بزرگى و يا مردى را شير دهد!)
و نيز آيه رجم) مراد از آيه رجم، مطابق آنچه كه اهل سنت
گفتهاند و در پاورقى صحيح مسلم نيز آمده (كتاب الرضاع، ح 26) اين عبارت است "الشيخ والشيخة إذا
زنيا فارجموهما" و در بعض اقوال با
اضافه كلمه "البته" يعنى: اگر پيرمرد و
پيرزنى زنا كردند حتما آن دو را سنگسار كنيد.)
در قرآن بوده
و در ضمن صحيفهاى زير رختخوابم قرار داشت و چون ما به موت رسول خدا
صلىاللهعليه وآله مشغول شديم، داجن (و یا بزغاله ای) آن را خورد. (10)
با جمع بندی این چند نقل که
مختصری از روایت راویان حول هجرت حضرت رسول (ص) و وارد شدن در غار به این نتیجه می
رسیم که اساس داستان همراهی ابوبکر ابن ابی قحافه با حضرت جعلی است و بعد از فوت
او و در زمان عمر ابن خطاب ساخته شده و طبیعی است که راویان کسانی هستند مثل
ابوهریره که خود در آن زمان کافر بوده و در سال هفتم هجرت مسلمان شده!
و یا کعب الاحبار یهودی و تمیم داری نصرانی در مسجد
مدینه در زمان خلافت غصبی و غیر شرعی عمر بن خطاب احادیث را جعل کنند و
داستانهائی را بسرایند تا عائدی بیشتر از
بیت المال مسلمین داشته باشند! (11)
پی نوشتها:
1- صحیح بخاری ج6 ص 42 / تاریخ
ابن الاثیر ج3 ص199 / البدایه و النهایه ج8 ص 96/ الاغانی ج16 ص 90
2- البدایه و النهایه ج3 ص176
3- سوره توبه آیه 40
4- نحن عشیره رسول الله و اوسط
العرب انسابا و لیست قبیله من قبائل العرب الا و لقریش فیها ولاده. البدایه و
النهایه ج6 ص205
5- لسان المیزان ج 5 ص115
6- تهذیب الکمال ج29 ص 26
7- صحیح بخاری ج1 ص128 / سنن
البیهقی ج3 ص 89 / فتح الباری ج13 ص 179 همچنین ج7 ص261 و 307
8- صحیح بخاری ج6 ص42 / تاریخ
ابن اثیر ج3 ص199 / الاغانی ج16 ص90 / البدایه و النهایه ج8 ص 96 / التحفه
اللطیفه-السخاوی- ج2 ص502
9-اسد الغابه شرح حالش و همچنین
مختصر تاریخ دمشق
10- سنن ابن ماجه، ج 1، ص 625، كتاب النكاح،
باب 36، ح 1943
عن عايشه قالت: لقد نزلت
آية الرجم ورضاعة الكبير عشرا ولقد كان في صحيفة تحت سريرى فلما مات رسول اللّه
صلىاللهعليهوسلم وتشاغلنا بموته دخل داجن فأكلها
11- تاریخ المدینه – ابن شبه – ج1 ص11 / شرح نهج
البلاغه –ابن ابی الحدید- ج1 ص360 / اضواء
علی السنه المحمدیه 215
