بـقـیـع

آئين رحمت

دشمنان اسلام وقتی به عظمت اسلام و فرهنگ اسلامی پی بردند و آیین رحمت را بزرگترین مانع پیش روی خود دیدند به فکر مبارزه بر آمدند.رشد و شکوفایی اسلام از یک سو و انقلاب بزرگ اسلامی ایران از سوی دیگر آنها را در رسیدن به هدف خود که انهدام و ریشه کن کردن اسلام و فرهنگ اسلامی است جازم تر و استوار تر نمود.

اگر کمی در تاریخ معاصر جهان دقتی نماییم می بینیم  که پس از قیام مردم مسلمان ایران و تشکیل جمهوری اسلامی بر پایه معارف و ثقافه اسلامی هجمه دشمنان اسلام بیشتر شده.

البته قبول داریم که عده ای گرگ خو و درنده صفت نام اسلام را با خود یدک میکشند و در افغانستان و عراق و لبنان دستانشان را تا مرفق در خون هزاران بی گناه مسلمان آلوده نموده اند و با القاب جعلی و فربینده مانند مجاهد و استشهادی و آب را در آسیاب دشمن روانه میکنند و خود را طالبان حقیقی اسلام میدانند...شاید تصاویر منزجر کننده و وحشیانه سر بریدن انسانهای بیگناه را دیده باشید؛ترورهای متعددی که در گوشه و کنار ممالک اسلامی انجام میدهند را هم دیده اید و هم شنیده اید...اما هیچ وقت خبر حمایت طالبان و القاعده و دهها گروهک متجاوز را از مردم مظلوم لبنان و فلسطین ندیده ایم! حتی در زمان حمله رژیم جعلی اسراییل به لبنان یک بیانیه هم صادر نکردند!اگرچه عمده مسلمانان بیدار به یقین رسیده اند که این درندگان سر در آخر اسراییل و آمریکا دارند...

انشالله بنا داریم که در حد و توان خود بتوانیم فرهنگ اصیل اسلامی را با استناد به آیات و روایات بهتر بشناسیم،البته نباید فراموش کرد که افعال زعمای اسلامی عین اسلام ناب محمدی (ص)نیست و عیب از مسلمانی ماست نه دین اسلام.

نکته دیگر اینکه فهرست مطالب را از نوشته گهربار مرجع عظیم الشان حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی در کتابی به عنوان آیین رحمت گرفته شده که بهترین از نوع خود است.

نسبت رحمت و خشونت در قرآن

در قرآن مجيد يكصد و چهارده سوره وجود دارد، كه صد و سيزده سوره آن با «بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم» كه پيام آور رأفت و رحمت و محبّت اسلامى است، شروع شده، و تنها يك سوره بدون «بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم» است(1)، كه آن هم دليل روشنى دارد:

سوره برائت اعلان جنگ و نبرد و بيزارى از دشمنان لجوج و عنود اسلام است كه اميدى به هدايت و اصلاح آنها نيست; و روشن است كه به هنگام جنگ با دشمن كينه توز، از رحمت و محبّت سخن گفته نمى شود.

به عبارت ديگر، نسبت خشونت و رحمت در قرآن مجيد بر اين اساس، نسبت يك بر صد و چهارده است; يعنى اصل بر رحمت و رأفت است و خشونت يك استثناء مى باشد!

آيا دينى كه معجزه آن چنين كتابى است، آئين خشونت است؟!

بدى را با خوبى پاسخ دهيد!

خداوند متعال در آيه 60 سوره «الرَّحْمن» مى فرمايد:

"هَلْ جَزَاءُ الاِْحْسانِ اِلاَّالاِْحْسانِ"

آيا جزاى نيكى جز نيكى است؟!

اين آيه شريفه، كه سرشار از محبّت و رحمت و دوستى است، به عنوان يك شعار اسلامى ما مسلمانان مى باشد. اگر تعجّب نكنيد با مطالعه ديگر آيات قرآن در مى يابيم كه خداوند متعال نه تنها پاسخ نيكى را رفتار نيك مى داند، بلكه به مسلمانان دستور مى دهد در مقابل بديها نيز به نيكى رفتار كنند، و پاسخ بدى را هم به نيكى بدهند!

اين مطلب در آيه شريفه 96 سوره مؤمنون آمده است; مى فرمايد :

"اِدْفَعْ بِالَّتى هِىَ اَحْسَنُ السَّيِّئَةَ نَحْنُ اَعْلَمُ بِما يَصِفُونَ"

بدى را به بهترين راه و روش دفع كن (و پاسخ بدى را به نيكى ده) ما به آنچه توصيف مى كنند، آگاهتريم.

اى پيامبر! فريب خوردگان را ـ هر چند به تو بدى كرده اند ـ با عطوفت و محبّت به سوى اسلام باز گردان، تا تسليم تو شوند.

آيا دين و آئينى كه منطق آن خشونت و تندى است، به پيامبر خويش سفارش مى كند كه حتّى پاسخ بديهاى ديگران را با خوبى بدهد! يا چنين آئينى آئين محبّت و عاطفه و رحمت و صفا و عطوفت و مهربانى است!

1 . جالب اين كه همان يك مورد هم در سوره ديگرى از قرآن مجيد جبران شده، چرا كه در سوره نمل دو بار «بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم» تكرار شده است.